کشف تدفین خمره ای در فامنین

اگر چنانکه گفته اهالی مبنی بر یافت خمره های دارای استخول انسانی در تپه باغ اسماعیل اثبات شود قدمت شهر فامنین به دوره اشکانی می رسد.در عملیات دیوار کشی ضلع غربی تپه برخی شواهد حاکی این مطلب است که گور خمره هایی یافت شده ولیکن چون با لودر انجام میشده تماما شکسته و خرد شده اند.فلات مرکزی ایران در جنوب رشته کوههای البرز قرار گرفته است و از غرب و شمال غرب به کوههای زاگرس و از شرق به کویر مرکزی ایران محدود می شود.فلات مرکزی ایران از ادوار بسیار کهن نقش موثری را در ارتباط میان شرق و غرب و با شمال و جنوب فلات ایران ایفا کرده است. گزینش محل به دو عامل مهم بستگی دارد : یکی زیست بوم نسبتا مناسب و دیگری دسترسی به مراکز اجتماعی، فرهنگی . قرارگیری بر سر راه باستانی ( راه جنوبی ، شمالی ) خوزستان، فارس را از طریق اصفهان به کاشان و قم وری متصل می کند. برقراری ارتباط مستمر با فرهنگ های همزمان در فلات مرکزی و دست خوزستان را نشان می دهد. طی کاوش های صورت گرفته در این منطقه، یافته ها بیانگر باورها، اعتقادات آیینی مردمان آن روزگار است. به همین منظور برای روشن تر شدن و بازسازی بخش کوچک و تاریکی از تفکرات آیینی اجتماعات اولیه انسانی در فلات مرکزی ایران ، در این پژوهش تدفین های خمره ای مورد بررسی قرار می گیرند. تدفین های خمره ای نوعی آیین دوره ی آغاز ایلامی در مناطق فلات مرکزی و دشت خوزستان می باشد که همگی مربوط به نوزادان و جنین و نابالغین می شود. (جز یک مورد که در تپه سفالین که مربوط به فرد بزرگسالی بوده است).در پایان دوره ی مس و سنگ (3500 – 3000 پ .م) استفاده از این نوع شیوه ی تدفین بخصوص در فلات مرکزی ایران گسترش یافت. این دوره مقارن با هنر فلزکاری ، تغییرات در ساختار اجتماعی و تشکیل اولین حکومته